11 December 2018

In alle vroegte naar Vriezenveen vanmorgen tegen DOS , ook onze aanstaande tegenstander in de beker en een ploeg waarvan je weet dat ze de mouwen opstropen. Met onze nieuwste aanwinst Heywad als enige op de bank door ziektes en blessures even een pep-talk over agressie want waarom bij de training wel bloed fanatiek je trainers het vuur aan de schenen leggen en zaterdags op het veld is dat toch wat  minder?

Afijn er wordt afgetrapt en het spel golft op en neer,  wat speldenprikjes hier en daar maar geen grote kansen voor beide ploegen. Bij een hoekschop van DOS staan we te overleggen wie waar bij gaat staan en we kunnen naar de middenstip toe 1-0. Na een goede aanval en slecht uitverdedigen van DOS scoort Suus de terechte 1-1. Die krijgt het gelijk op de heupen en maakt bijna haar 2e van de ochtend maar het schot gaat voorlangs. Haar 3e poging wordt toch een fraaie voorzet wat een betere keus was want Fabian stond goed bij de 16 en drukte af 1-2. Dan gaan de mouwen nog wat hoger bij DOS en slaat de paniek toe. Onzorgvuldig met de bal omgaan en vergeten te voetballen doen ons al snel de das om. Een bonkige aanvaller van DOS beukt zich door onze linies en als Daan de goal wel uit moet komen  houdt hij het overzicht en scoort de 2-2. Nog niets aan de hand maar het gemopper voert alweer de boventoon en in de rust is het lijmen en plakken want de emoties lopen hoog op. Weer over dingen waar je je na de wedstrijd beter druk over kunt maken. 

De 2e helft begint zoals de 1e weer met een hoekschop die er invliegt. Weer voor DOS! 3-2 omdat niemand die bal een hengst wil geven en we gewoon lekker in de 16 blijven staan kletsen hoe mooi het veld erbij ligt. Keeper radeloos en terecht boos. Darren maakt de 3-3 door de bal schitterend over de doelman van DOS te schieten en bij een volgende hoekschop van ons valt de bal achter de doelman van DOS in het net. 3-4. En toch was er onrust en gemopper op en tegen elkaar wat echt nergens voor nodig was en als trainer zie je de motivatie er uit vallen en de lamlendigheid bij sommigen er in schieten. Al snel straft DOS dit af door een mooi schot ( Mag ik dat zeggen? Ja dat mag ik zeggen ) dat via onderkant lat achter onze kansloze doelman achter de streep belandt. 4-4 en het breekpunt in de wedstrijd DOS troefde ons op alle fronten af en bleef voetballen waar bij ons het gemopper en frustratie de boventoon bleef voeren. DOS vond het wel prima en liep uit naar 6-4.