25 June 2019

Vanmorgen een thuiswedstrijd tegen DRC uit Almelo. Zij hadden hun eerste wedstrijd ook gewonnen dus konden we gelijk zien wat onze vorige overwinning waard was. Voor ons was het jammer dat Thijmen na zijn goede optredens in de vorige wedstrijden al werd gescout voor ons D elftal en er dus niet bij was.

Toen ondergetekende aankwam was het al rust en stonden we met 0-5 achter. Aan de gezichten te zien was de stemming “opperbest”. De spelers werden net de wei weer ingestuurd en voor we het wisten was het al 0-7. De 2 spitsen van DRC hielden ons hele middenveld en verdediging bezig en door sluwe passes kwamen ze vaak 1 op 1 met onze keeper die zijn best deed maar deze kereltjes wisten waar ze moesten schieten. We lieten ons compleet van de wijs maken en er werd wat afgemopperd maar , en het moet gezegd: Sertan toonde zich een ware prof en moedigde zijn medespelers aan en bleef rustig en positief ( ook namens de tegenstander : petje af) . We hebben wat gewisseld en kwamen er wat meer uit en mochten zelfs scoren 1-7 door Ismail en de 2-9 kwam zeer verdiend van Sertan zelf. We kwamen vaker voor de goal van DRC en het spel golfde wat meer op en neer maar hun keeper had ook een goede dag ( waarom altijd tegen ons ? ) en hun spitsen schoten gewoon goed raak 2-11. Het was Ismail die opnieuw fraai scoorde 3-11 maar het slot was weer voor DRC 3-12.

Hopelijk vandaag een wijze les dat mopperen niks helpt maar samen voetballen in elk geval kansen oplevert en die gedachte maar meenemen naar onze volgende wedstrijd!!

Michael