26 June 2019

Vanmiddag werd alweer de laatste wedstrijd van dit seizoen gevoetbald.

Onder de bezielende leiding van de in de hele regio beruchte scheidsrechter Barkel werd in Wierden gespeeld tegen het vorige week kampioen geworden SVZW 9. De 45+ ers hadden gisteravond al gevoetbald en wisten zelfs het kampioenschap binnen te halen. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat het nog lang onrustig is gebleven in Enter. Zonder de 45+ers moest er wel de nodige inventiviteit aan de dag gelegd worden om een representatieve selectie de weide in te krijgen. Met Thomas, Geert, Hendry, Jasper, Dirk, Tim en Rudy was dat nog alleszins gelukt. Arie was in ieder geval goed voorbereid, hij had voor deze middag zelfs zijn Pipo-pak uit de kast getrokken.

Vanaf het eerste fluitsignaal was al duidelijk dat SVZW zeker niet van plan was de wedstrijd te laten lopen deze middag. Ze zetten voortdurend druk waardoor af en toe alle zeilen bijgezet moesten worden. Bij Sportclub stond het echter goed en met het nodige kunst en vliegwerk werd het meeste aanvalsgeweld gepareerd. Toch kon niet voorkomen worden dat SVZW op voorsprong kwam. Een afgeslagen hoekschop werd opnieuw ingebracht en alleen voor Jeffrey was het voor de spits een koud kunstje om de 1-0 op het scorebord te krijgen. Bij tijd en wijle kwam Sportclub er echter ook best gevaarlijk uit. En ook hier kwam het doelpunt uit een afgevallen bal. In dit geval viel deze voor de voet van Geert, die de bal pardoes op de pantoffel nam en prachtig binnen wist te leggen: 1-1.

Na de thee leek de storm van SVZW wat te gaan liggen, terwijl bij Sportclub het vuur alleen maar oplaaide. Sportclub kwam er steeds vaker gevaarlijk uit en het kreeg een aantal goede kansen om op voorsprong te komen. En als we iets langer hadden gevoetbald was vast ook gelukt. De scheidsrechter vond het, ondanks een blessurebehandeling van een minuut of 5, na een kleine 45 minuten wel best, zodat de wedstrijd eindigde in een gelijkspel. Al met al een mooi resultaat om de kleedkamer mee in te gaan. In de kleedkamer moest nog bijna EHBO toegepast worden. Nadat Hendry zich uitgebreid gedoucht had, wees Andre hem er op dat hij nog zand aan de benen had, en vervolgens aan zijn elleboog. En ook achter zijn oor wreef hij nog eens extra met zijn handdoekje toen hem dat gezegd werd. Toen er achteraan verteld werd dat we op kunstgras gevoetbald hadden kreeg er spontaan een aantal ademnood van het lachen. Na een uitvoerig adem in adem uit kon iedereen gelukkig op eigen gelegenheid de kleedkamer verlaten.

Nu een lekker biertje en voorbereiden op de toernooien.

 klik hier voor foto 1