17 September 2019

Vandaag stond er eindelijk de lang verwachte derby op het programma. Tegen de rooin 11 moest het gebeuren. Een team met ook 3 punten, dus dat het spannend zou wisten we vantevoren al. Ook hadden we via verschillende kanalen gehoord dat bij de rooin een paar nieuwe spelers waren die nog moesten wennen aan het voetbal. Omdat het 1ste uit moest, mochten we op het hoofdveld spelen. Dit omdat we altijd aantrekkelijk voetbal spelen en het publiek wil ook wat natuurlijk. Het vlaggenschip van de club dus op het hoofdveld.

Stipt half 3 floot de scheids voor het begin van de wedstrijd. Dat het gelijk ook ging werd al snel duidelijk. Maar toch waren de grote kansen voor de rooin. Maar gelukkig was de zeer positieve Reinier in vorm en hield hij met katachtige reflexen de stand op 0-0. En dan treedt de oude voetbalwet op. Een goede voorzet aan onze zijde kon alleen nog maar worden weggebokst met de hand. Terechte penalty en hiervoor hebben wij een specialist in huis. Bennie twijfelde niet en schoot de bal beheerst tegen de touwen, 1-0. Hierdoor werden wij ook wat sterker en gingen we op zoek naar de 2-0. Echter werden we in de counter verrast en de ingevallen Nijenhuis zag geen andere optie dan zijn man neer te halen in de zestien. Nijenhuis was ingevallen voor Frank die weer doorgaat waar die al zijn hele voetballeven mee bezig is, dom geblesseerd raken. Deze man dacht namelijk op de training om koud te gaan schieten op goal en daar ging het mis. Toch hield hij het 10 minuten goed vol. De rooin maakten trouwens de penalty en dus gingen we rusten met 1-1. In de rust kwam Brinks voor Nijkramp en Frans voor Henry. Frank had een goede speech voorbereid en gaf aan dat we er meer een derby van moesten maken. De mauwen opstropen en misschien iets feller de duels in gaan. 

Dit deden we de 2e helft. Vooral de aanvoerder van de rooin lag meer op het veld dan dat hij liep. Schwalbes maken is dus een onderdeel van de Kreijkes familie. We kwamen zelf steeds meer aan voetballen toe mede omdat we de 2e helft hun aanvallers beter onder controle hadden. Jon was in vorm. De nachtelijke activiteiten hadden hem goed gedaan. Hij zette de lijn gewoon door en lag lekker baak met z'n beentje vooruit. Omdat we steeds sterker werden was het wachten op het doelpunt. En hiervoor hebben we Brinks opgehaald bij het 5e. Hij kreeg de man aangespeeld in de zestien, kapte 3 man uit en zette de keeper op het verkeerde been en schoot zo de 2-1 binnen. Tom en Jasper hadden zich intussen ook gemeld om weer minuten te maken in hun toekomstig team. Michel en Ruud mochten gaan rusten van Frank. Puur uit voorzorg, want Michel is net terug van een blessure en Ruud mocht van de dokter helemaal niet voetballen. Alleen zijn vrouw verbood hem om niet mee te doen tegen de rooin. Rust kan daarna wel. Lang duurde het niet dat Ruud aan de kant zat want het volgende blessure geval diende zich alweer aan. Martijn kwam ongelukkig in botsing met Yorick en moest van het veld worden afgedragen. 

We dachten dat Excelsior zou gaan drukken maar echt een vuist konden ze niet maken. Wel hadden we zelf nog grote kansen om de score verder uit te bouwen. Helaas werd er af en toe te egoïstisch gedacht. Maar gelukkig bleef het 2-1 en konden er 3 punten bijwoorden geschreven. Vooral tegen de rooin is dit een fijn gegeven. Omdat het 3e ook had gewonnen van de rooin was de sfeer in de kantine top te noemen. Tot in de late uurtjes is er gezellig een keertje genuttigd onder het genot van het nodig vrouwelijk schoon. Henry kon het allemaal bekoren. Eens even snacken bij de Es en door naar de Schimmels. Dit ging niet voor iedereen even goed heb ik gehoord. We zeggen altijd maar zo. Beter een glas vol dan een biljart onder.

Dinsdag mogen we de wedstrijd tegen Enter Vooruit inhalen. Hopelijk ondanks de vele blessures leverd dit ook een goed resultaat op. Daarna 't Zumpke, dat is altijd een mooi vooruitzicht.