16 September 2019
  • 45+ kampioen!

    45+ kampioen! De mannen Sportclub Rijssen werden vrijdagavond opnieuw zomerkampioen. En dat is in het korte bestaan van dit team al de Meer hierover
  • Weinig spektakel 45+

    Weinig spektakel 45+ De 45+ selectie moest afgelopen vrijdag aantreden voor speelronde vier. Ditmaal ging de reis weer naar Enter waar op Sportpark Meer hierover
  • 45+ zet goede reeks voort

    45+ zet goede reeks voort Afgelopen vrijdag was de derde editie van het 45+ programma. Ditmaal was Excelsior de gastheer. De goede resultaten van de Meer hierover
  • Winterslaap voor 45+ team

    Winterslaap voor 45+ team De talenten met rimpels speelden op 4 november de laatste ronde van de najaarscompetitie. De druk van het kampioen zijn Meer hierover
  • Wie niet schiet, scoort ook niet

    Wie niet schiet, scoort ook niet Vrijdag 14 oktober was het weer voetbalavond voor de oudere spelers van onze club. Als je de eerste zin leest Meer hierover
  • 1
  • 2
  • 3

Op zaterdag 16 april, 6 dagen voor de 4e speelronde van de 45-plussers was er sprake van enige paniek.

Het 3e elftal van Sportclub Rijssen kwam terug van een uitwedstrijd en Han liep niet soepel. Ik bedoel eigenlijk nog minder soepel als anders. Een hamstringblessure. En die zijn hardnekkig. Zeker voor iemand met de leeftijd van Han. Onze verzorger Gerrit Leusink stond te kijken naar de treurmars van Han en stelde snel zijn diagnose. Hij moest zich maar melden bij Gerrit en alles zou goed komen. Nu heb ik veel respect voor Gerrit en zijn verzorgende kwaliteiten. Maar om bij Han alles goed te laten komen hebben we toch echt iemand nodig als Panoramix, de bekende druïde die Obelix zijn bijzondere krachten gaf. Ik heb Panoramix nog niet kunnen bereiken helaas.

Vrijdagavond 22 april kwam Han breedlachend, peukie rokend en met tas het terrein van Excelsior ’31 oplopen. Uiteraard begon hij over zijn blessure. Maar zoals gewoonlijk luisterde er niemand naar Han. Toen hem een basisplaats in de eerste wedstrijd tegen Excelsior  ´31 werd aangeboden vergat hij zelf ook even dat hij geblesseerd was. Zou het blauwe wondertape op zijn achterbeen van druïde Gerrit dan inderdaad helpen?

Eerste wedstrijd tegen onze buurvrienden. De 3 voorgaande wedstrijden tegen Excelsior ’31 waren allemaal in een gelijkspel geëindigd en we wilden nu de 3 punten. We hadden deze avond 2 gastspelers. Mirand als slot op de deur en Rohald als stormram voorin. De wedstrijd ging zoals zo vaak gelijk op en Rohald passeerde tot ieders verbazing een paar spelers en schoot op de paal en kreeg nog een paar kansjes. De eerste speelronde speelden we op een knollenveld achter de tribune en dat kwam de nauwkeurigheid niet altijd ten goede. Schietkansen waren er weinig en ons vizier stond ook niet op scherp. Mirand redde aan de andere kant ‘op techniek’ Berry en voorkwam op de doellijn een tegentreffer. Het was als zo vaak weer in balans: 0-0. Niet verliezen lijkt voor beide partijen belangrijker te worden dan van elkaar winnen.

Voor de tweede partij verhuisden we naar het kunstgras waar de Excelsiorjeugd inmiddels klaar was. Enter Vooruit was de tegenstander en we begonnen goed. Rohald schoot zo hard op de paal dat de het doel ervan verschoof en de bal op eigen helft weer op de grond belandde. Een paar mooie schietkansen van Marcel leverden telkens net geen treffer op. Broer Erwin riep aan de kant dat de volgende moest zitten omdat hij anders gewisseld zou worden. Hoewel hij zelden luistert besloot hij de volgende kans direct te benutten: 1-0. Direct na de deze treffer kwam uit het niets speler/coach (Jaap) Mario bij hoofdcoach Dirk (Berto) staan. Op dat moment scoorde Rohald en was de wedstrijd beslist. Waar van enige coaching nauwelijks iets te merken was tot dat moment begon dit illustere duo zich te gedragen als Diego Simeone. Driftig gebarend en iedere volgende bal voorzeggen aan degene met de bal. Uiterst verwarrend voor een team dat zich de eerste anderhalve wedstrijd zelf had moeten redden. Gerrit raakte in de war en de handelingssnelheid van Erwin ging nog verder naar beneden. Het spel ging achteruit en kansen werden door alle verwarring gemist. De verwarring deed mij denken aan de bekende strip FC Knudde van Toon van Driel. Toen Jaap zelf vond dat hij nog even mee moest doen werd het weer rustig aan de kant en rondde Jan Brinkman een mooie aanval na een voorzet van Jaap prima af: 3-0.

Als je als lezer denkt waarom we Mario Jaap is en geen Dirk is daar een simpele verklaring voor. Berto heeft de hele avond in het doel staan coachen en dan is het vergelijk met keeper Dirk snel gemaakt. Mario heeft in zijn 18 speelminuten ook 18 keer teruggespeeld op onze keeper Berry. Tikkie terug ‘Jaap’ is dan logisch toch?

Nadat we Enter Vooruit aan de zegekar hadden gebonden zouden we dat andere Enterse varkentje ook wel even wassen. Althans dat dachten wij. Het tempo ging omlaag, de passes kwamen niet meer aan en de schoten misten richting. Snelheid is normaal gesproken niet het sterkste punt van ons 45-plus team maar dat gold helaas niet voor het ontstaan van een vormcrisis. De anders zo sterke Jaap en Dirk werden afgeleid door onze trouwe supporter Michel die even poolshoogte kwam nemen. Was hij maar bij dat minispeerwerpen in de kantine gebleven. Enter werd wat gevaarlijker maar als de Enternaren bij Berry in de buurt kwamen schrokken ze zo, dat ze vanzelf naast en over schoten. Het leek een 0-0 te worden om snel te vergeten.  Vlak voor tijd leek een voorzet op Marcel door een Enters hoofd weggewerkt te worden. Marcel had de bal nog wel maar de kans leek weg. Hij schoot nog wel op doel maar het rollertje leek voor een gemiddelde F-keeper te pakken. Wat er gebeurde kon niemand navertellen maar de bal ging er in. Wij danken de keeper van Enter hartelijk voor dit sportieve gebaar. Als we kampioen worden mag hij mee op de platte wagen.

Het moeilijkste moment van de avond is altijd het moment dat er 4 ploegen achter een bal aan lopen en je zelf langs de kant staat toe te kijken. Spieren worden koud, kuiten worden stram, concentratie wordt minder en de dorst neemt toe.

De laatste wedstrijd stond ON op het programma. Een wedstrijd die veel te hard werd gespeeld. De harde tackles van ON pasten niet bij 45 plus en het natrappen van Marcel ook niet. Na enig werkoverleg met de fluitende parkiet werd de wedstrijd wel uitgespeeld maar de sfeer paste niet bij vrijdagavondvoetbal. Voor het akkefietje had Marcel vrij snel de 1-0 gemaakt en er leek weinig aan de hand toen Rohald alleen op de ON-keeper af ging. De 2-0 bleef uit, de kansen werden schaars en we probeerden in balbezit de wedstrijd uit te spelen. Richard dacht dat hij Witschge van achternaam heette en begon de bal in de verdediging hoog te houden. De rest van de achterhoede nam meer risico’s bij het uitverdedigen dan een gemiddelde belegger op de beurs. Het leek wel of het fout moest gaan. En ja hoor. Vlak voor tijd onderschatte Jan de snelheid van zijn tegenstander. Die kon de bal voorzetten waar Richard de enige ON speler uit het oog was verloren. Uit betrouwbare bron hebben wij gehoord dat Richard een whatsapp bericht kreeg uit zuid-oost Azië. Geen aandacht voor de bal, Berry kansloos: 1-1.

Na afloop hebben wij bij de KNVB aangedrongen op een onderzoek naar matchfixing. Beide heren werden in de kantine na afloop gezien met de portemonnee in de hand. Werd er gelapt of werd er afgerekend? Wij vinden het te toevallig dat Jan zich op snelheid laat kloppen en dat er tijdens een cruciale wedstrijd op het veld telefonisch contact is met zuid-oost Azië. Deze wedstrijd zal door de KNVB in het dossier ‘belchinezen’ worden opgenomen. Wij houden u uiteraard op de hoogte.

Al met al een mooie avond met 8 punten waar er 10 zeker in hadden gezeten. De laatste ronde bij Enter Vooruit zal moeten uitmaken wie kampioen wordt. Heel succes op 13 mei heren. Voor deze avond zal het verslag worden verzorgd door andere Erwin.

klik hier voor foto 1