En dan voor de laatste maal: Excelsior. Hoewel ze op de 4e plaats staan is het zaak de wedstrijd te winnen. Elk puntverlies geeft de concurrentie kansen. Kortom, vrijdagavond op tijd naar bed, zodat we zaterdagochtend er weer helemaal klaar voor zijn. De meeste ouders hadden dat overigens zelf niet gedaan en stonden nog een beetje brak van een avondje stappen langs de kant. De jeugd daarentegen was fris en luidruchtig aanwezig. Totdat de wedstrijd begon en ze collectief aan hun ochtendslaapje begonnen. Wat een slappe hap. Bij de tegenstander was het al niet beter, zodat we – zowel in het veld als langs de lijn – in het ochtendzonnetje richting de tweede helft dommelden. Tussenstand 4 – 2.

In de rust hebben we enkele spelers wakker gemaakt en ging het al beter. Eindelijk werd er weer eens samengespeeld en gerichter geschoten, waardoor de score al vlot opliep. Over het aantal gemiste kansen zullen we het maar niet hebben. Aan de andere kant van het veld gebeurde nagenoeg niets, waarop ons ouderlijk publiek besloot de doelman gezelschap te gaan houden. De wedstrijd werd winnend afgesloten, maar is er een om snel te vergeten.