Woensdagavond 15 februari stond er een oefenwedstrijd op het programma in Haarle. Voor wie in deze contreien geboren is, is dat bekend terrein. Een andere groep mensen die hier al langer verblijft weet ongeveer waar het ligt. En dan is er een categorie die op aanwijzing rijdt. Na het kamp van s.v. Haarle diverse malen omsingeld te hebben, vonden we dan toch de ingang en konden wij het veld betreden. Na een korte warming up gingen de trainingsjassen uit...en vervolgens weer aan omdat ook Haarle witte shirts heeft. De wedstrijd begon goed. Al gauw was te zien dat Sportclub de betere was. De aanblik van Haarle E3 deed denken aan vroeger. Haarle speelde – zeg maar - compact met veel spelers in de buurt van de bal. Sportclub daarentegen had het veld goed bezet en na de stevige training van afgelopen maandag was de passing meestal strak en hard. Dat zouden ze vaker moeten doen. Uiteindelijk kreeg de wedstrijd steeds meer karaktertrekken van ons pupillenvoetbal van vorig jaar. Steeds meer spelers bevonden zich permanent op de helft van Haarle die om de beurt de doelman onder vuur namen. De uitslag kwam hiermee op 8-1, omdat onze de doelman het schot op doel in zijn dromen naast zag gaan. De scheidsrechter daarentegen was op dit late uur wel wakker en zag het doelpunt wel.