Hulzense Boys 7 tegen SC.Rijssen 4 was op voorhand geen makkie. De koploper had 12 punten uit 4 wedstrijden met een doelsaldo van 32-0. Dan zie je bij zo'n jong team als de onze toch van die onzekerheden binnen sluipen. Dat idee dat je in de jeugd ook wel eens had bij voetbal wedstrijden : wat te grootn.... Ontzag is misschien wel het juiste woord en zenuwen.

Dus stonden er een paar met knikkende knieën, waren er een paar veel te wit voor de tijd van het jaar en werden er veel opspelende maagklachten geconstateerd. Toen men dit eenmaal van zich af had geworpen werd het toch nog een echte voetbalwedstrijd, maar toen stond het al wel 2-0. Een rake kopbal van iemand met een soort hanekam (zegmaar het omgekeerde kapsel van mijzelf dus) na een prima voorzet op maat. In dit geval stond ons nieuwe centrum met Ardwin " Pearejan "en Koster te slapen, maar dat kon zeker niet van de rest van de match gezegd worden, want zij deden het voortreffelijk evenals de rest van de verdediging Zwiers, Frans en later Hendry. Onze keeper Berry moest erg vaak in actie komen want de kansen stapelden zich op. Na afloop was hij onherkenbaar door de drek. Hij deed dit overigens buitengewoon goed. Behalve bij een eigen doelpunt natuurlijk. De bal kwam uit een corner bij de eerste paal binnen waar Frans zich bukte en de bal via Berry's borst in doel verdween. Een misverstand zo leek het, maar sommigen hadden Berry toch duidelijk , bukken horen roepen. Frans trouwens niet. Toen kwam de ommekeer in de wedstrijd. We gingen voetballen. Waar we voorheen geen bal in de ploeg konden houden lukte dat nu wel. Frankie Boy erbij scheelde natuurlijk ook nog een slok op een borreltje. En we kregen kansen captain Jonnie had een hele goeie maar probeerde met het verkeerde been te schieten en de mooiste was voor de 49 jarige Martin, alleen voor doel maar net voorlangs. Toen bleek ook dat we als team blijven groeien en dat we met veel werklust (Ruud en Dick mogen we hierbij niet vergeten) nog ver kunnen komen. De warming up in de dugout op het verkeerde veld bij een stortregen was daar een goed voorbeeld van. Met 18 man in zo'n klein hokje , was op zich al knus maar dan ook nog even de jarigen Ardwin en Jan toezingen ,ja, dat schept een band.

Ook de 2e helft maakte Hulzen geen moment waar dat zij titel kandidaat nr.1 zijn in onze klasse. Ze hadden de betere voetballers, combineerden naar hartenlust als ze even weer aanzetten en kregen ook de beste kansen, maar ze straalden niet uit dat ze maar even over ons heen zouden walsen, daarvoor kregen ze ook te veel tegenstand. Het leuke aan dit team was verder dat ze een verwondering uitstraalden dat ze zo hoog stonden, er werd flink geouwehoerd en het spel was over en weer leuk en zonder overtredingen. Scheidsrechter Freek floot zoals gewoonlijk weer zijn eigen wedstrijd, waarbij men van beide kanten soms hoofdschuddend zich af vroeg wat er nu weer gebeurt was. De 2e helft waren wij een tijd lang de betere ploeg wat resulteerde in een doelpunt van Ruud met een lobje uit een pass van Frank, daarbij deed Ruud zijn bijnaam weer eer aan, want met de punte kon hij er nog net bij. Zijn vriendin Carien Dannenberg die blijkbaar incognito aanwezig was, want dit is overduidelijk 'n Borghoes, hield de portemonnee tas droog door dit in haar eigen Prada tasje te verbergen. Direct na de 2-1 viel uit een scrimmage alweer de 3-1 dat was jammer , want met nog zo'n 12 minuten te spelen viel Dick Baan (nog niet volledig hersteld van een blessure) en Christian v.d.Stouw uit met constipatie na een late lunch van frikadellen en poffertjes.