Met deze legendarische naam werd het treffen tussen ons 4^e en 5^e aangekondigd. Uit het Spaans vertaald betekend dit : De Klassieker. Zoals bij VW : Das Auto, begrijpt u wel. Dat is wel een beetje raar en overdreven voor een wedstrijd die voor de eerste keer werd gespeeld. Maar ik ben het met de heren organisatoren eens, dit is wel een heel mooi affiche dat tot een klassieker kan uitgroeien. Alle ingrediënten waren aanwezig om er iets moois van te maken. Het jonge 4^e elftal met veel nieuwe spelers kon wel een beetje vergeleken worden met het 5^e zoals zij ooit ook begonnen zijn. 10 jaar geleden is dat al weer, met een vriendengroep die nauwelijks een bal konden raken en de meeste wedstrijden verloren met cijfers boven de 10. Kijk wat er van geworden. Een hele beste keeper Sander Goossen, opkomende vleugel backs Heinhuis en van Pijkeren , een centrum wat staat als een huis Jansen , Geerling en later ter Harmsel. Een middenveld met veel loopvermogen, Lennard, en Wesley, met de rust van Albert Goossen en Silva Martinez en dan nog de toppers Arjan , Brinks en de Vries. Dat is al met al toch een heel aardig team geworden. Daar kunnen wij ons als vierde nog aan optrekken. Alleen om te beginnen dan niet al dat gekwek over nemen want dat vond ik de minste eigenschap, die in dit elftal zat. Elkaar stimuleren dat is goed maar elkaar uitschelden en afkraken dat is nooit leuk. Ook in ons elftal hebben een aantal personen daar een handje van, tegen deze mensen zou ik willen zeggen; Heb genoeg zelfkritiek en begin bij je zelf. Als je zelf geen knikker raakt wordt de kritiek uit jouw mond als heel vervelend ervaren. Als je de sterren van de hemel speelt kun je meer zeggen. Negativiteit is nooit goed. Elkaar oppeppen kan nooit kwaad maar doe het wel op een normale manier. Zo dat wilde ik toch nog even kwijt. Met Han op doel hadden we precies genoeg mensen om te beginnen. Het werd een wedstrijd die zich voor een groot deel op het middenveld afspeelde. Er ontstonden weinig echte kansen voor de beide doelen. De doelpunten ontstonden dan ook uit toevallige situaties, waarbij de wind ook nog een grote rol speelde. Zwabberballen die door Han nog wel geraakt maar niet gestopt werden. Ons doelpunt van “boldheaded” Jon was er een om in te lijsten. Prachtig combinatie voetbal ging er  aan vooraf, met een goed schot ter afsluiting. De concentratie binnen het elftal was er toch niet helemaal. Frans merkte dit terecht op. Jongens we moeten er wel voor gaan. Maar de items in de rust waren: wie heeft er nog geen 5 euro gelapt, Dorfmunsterland, de Schimmels en de laatste haarmode met de ladyshave. Dat kon niet goed gaan. De nederlaag was alleen daarom al terecht en moet een waarschuwing zijn voor de komende competitie wedstrijden.     

Met sportgroeten van

Marinus Gerritsen