Wij staan bovenaan

Gepubliceerd op: woensdag 28 januari 2026

Lees verder onder de foto

Gelukkig ben ik het journalistje van Sportclub Rijssen 5: het elftal waar altijd wat gebeurt, waar altijd wel iets wordt georganiseerd. Zeker in deze tijd van het jaar hebben ze elk weekend wel weer wat te doen. Jammer genoeg word ik niet overal voor uitgenodigd. Ik denk dat de selectie sommige dingen ook gewoon privé wil houden. Gelukkig heb ik meerdere bronnen binnen het elftal en word ik van verschillende kanten op de hoogte gehouden.

Eerst de kerstborrel van het vijfde: een avondvullend programma waarin samen werd gegeten en gedronken. Geert nam het jaar door aan de hand van een Sportclub Rijssen 5-quiz, gevolgd door een heus optreden van de enige echte Jan und Ar met hun Weihnachts-bingo. De avond werd afgesloten door Jon Vos, die nog een muzikaal intermezzo verzorgde. Toch zag ik op social media een onrustbarend bericht voorbij komen. Het vat bier uit Lohäussen was geopend en leeggedronken. Dat vat zou toch alleen bij verlies opengaan? Appie, de bewaker van het vat, vond het zonde dat het bier over de datum zou gaan en besloot het vat te openen. Nu ben ik niet bijgelovig, maar je moet het lot natuurlijk niet tarten. We zullen het zien

In het nieuwe jaar was het ook tijd voor de befaamde 11-overkappingentocht. Volgens Appie en Patrick een barre tocht die niet voor iedereen is weggelegd. De regels zijn simpel: om 12.00 uur beginnen en per fiets langs elf overkappingen en twee spoedposten. Bij elke overkapping of spoedpost moet minimaal een halve liter worden genuttigd. Is de fles leeg, dan volgt een stempel. Aan het einde van de tocht worden de stempels geteld en ontvangen de atleten hun welverdiende 11-overkappingenmedaille. Als journalistje kreeg ik van Appie een korte samenvatting:

Donders gezellig. Jon kaal. Tequila, halve liter extra. Patrick kwijt. Glad. Wessels onderuit. Halve liter. Drukfoutje van Leo bij Sil. Jachtbittertje. Van der Vlist kwijt. Ben ik de enige die nog nuchter is? Suuske kwijt. Halve liter. Borrel. Spekhorst. Suuske weer terug. Medaille gehaald. Bier drinken. Sloapen.

En dan het moment waar iedereen naar uitkeek: de bekerwedstrijd tegen VIOD 4. Een uitwedstrijd bij een club op meer dan een uur rijden, dus: met de bus. Er werd een touringcar geregeld en Suuske zorgde ervoor dat deze tot de laatste stoel gevuld was. Met zestig man richting Doetinchem.

Omdat ik VIOD niet kende en vooraf een mooi plekje wilde uitzoeken, vertrok ik ’s morgens al vroeg. Mijn gecamoufleerde Fiat Multipla hoef ik tegenwoordig niet meer te zoeken; met één druk op de knop knipperen de richtingaanwijzers dankzij het centraal vergrendelingssysteem dat ik heb laten inbouwen. Slim, al zeg ik het zelf.

Na twee keer sjoken start de Multipla direct. Wat een heerlijk wagentje blijft het toch. Ik trap de 2.4-dieselinjectiemotor even goed door de bodem en voor ik het weet sta ik op het sportcomplex van VIOD. Op het sportpark zie ik een ladder naar het dak van de hoofdtribune. Ik besluit deze omhoog te klimmen en eenmaal boven heb ik een perfect uitzicht over het hele complex.

Het is heerlijk weer. Na het nuttigen van een boterham met kaas besluit ik nog even een oogje dicht te doen; de jongens kwamen toch pas over een uur en ik lig immers heerlijk in de zon. Wanneer ik mijn ogen weer open, hoor ik “It’s MTF Game Time” uit de speakers schallen. Tussen fakkels en rookpotten door zie ik de helden van het vijfde het veld op komen, met de supporters van Sportclub Rijssen 5 langs de zijlijn.

De wedstrijd begint en het is meteen duidelijk dat VIOD er geen gras over laat groeien. Harde charges volgen elkaar op. Het valt me op dat er vier à vijf sterke spelers meelopen met een ander soort broekje. Wanneer VIOD via deze spelers snel op een 2-0-voorsprong komt, worden ze gewisseld en kan Sportclub Rijssen eindelijk aan het voetballen toe komen. Kansen worden echter niet benut en wanneer VIOD nog even de spits van het tweede elftal inbrengt, die wél scherp is, staat het in no time 4-0. Zou het dan toch een roemloze aftocht worden? Coach Van Eden heeft nog een troef in handen: Brinks. Volgens Appie: niet snel, maar dodelijk in de zestien. Een echte goalgetter. Een supersub. En ja hoor: ook deze keer maakt Brinks zijn belofte waar. Nadat Artur vier man uitkapt en Brinks ziet staan, schiet Brinks de bal koelbloedig tegen de touwen: bam, 4-1. En dat is meteen het einde van de wedstrijd.

Jammer van het verlies, maar de jongens van het 5e van Sportclub Rijssen hoeven zich nergens voor te schamen. Wederom verlies tegen een team dat spelers gebruikt uit elftallen die veel hoger spelen dan de zesde klasse. Jammer. Appie appt dat hij trots is, maar zit ook met de handen in het haar vanwege dat geopende vat bier. “Dat hadden we nooit moeten doen,” appt hij. “Nu winnen we niks meer.” Ik zei Appie rustig te blijven: volgende week Hellendoorn, dan zien we waar we staan.

Wanneer het weer rustig is op het veld en iedereen de kleedkamer of kantine in is, laat ik me langs de regenpijp zakken en rijd rustig naar huis. Later hoor ik dat het nog lang gezellig is gebleven in de kantine van VIOD. Van Appie krijg ik een filmpje doorgestuurd waarop een Sportclub Rijssen-sjaal pontificaal in de kantine werd opgehangen. Dat is toch weer top aan dit elftal: 4-1 verliezen en toch een feestje maken in de kantine van de tegenstander.

De week erna is het allemaal wat rustiger. Iedereen moet het eerste verlies van het jaar verwerken. Er wordt niet getraind en ook Appie is rustig op de app. Een select gezelschap, Geert, Leo, Tank-Jan, Nick en Brinks, besluit spontaan op wintersportretraite te gaan. Volgens Geert: “Even de kop leegmaken.” Vrijdagochtend zijn ze alweer terug en gewoon van de partij tegen Hellendoorn, belooft Geert.

Wanneer ik zaterdagmiddag richting Rijssen rijd, zit dat vat bier me toch niet lekker. Als deze pot niet wordt gewonnen, kan het ook in de competitie lastig worden. Ik druk mijn autoradio aan: Crazy Train van Ozzy Osbourne. All aboard! Met loeiende gitaren rijd ik sportpark De Koerbelt op en neem mijn vaste plekje in de bosjes weer in.

Vandaag een wedstrijd die gewonnen móét worden. Sportclub Rijssen 5 staat vierde, Hellendoorn tweede, wel met twee wedstrijden meer gespeeld. Toch uitkijken dus. Na Doetinchem en het vat ben ik er niet gerust op. De selectie telt vandaag negentien man. Tijdens de warming-up valt me op hoe scherp iedereen is: strakke passing, snel combineren en de felheid spat ervan af.

Dan krijg ik een appje van Appie:

“Wat denkt Van Eden nu wel niet? 4-5-1?!?! Donderse schijterd. Zo houden we Hellendoorn in leven! Zo lopen ze toch over ons heen. Weg met die man!!!”

Ik app terug dat ik het ook niet helemaal snap, maar dat Appie rustig moet blijven.

De scheidsrechter betreedt het veld, Artur houdt nog een toespraak en de wedstrijd begint. Sil Bosma in de spits en een middenveld met Yorick, Daan, Ruud, Matthijs en Wessels. Al snel zie ik het effect van de 4-5-1-opstelling: Hellendoorn weet zich geen raad met de vrije backs. Sportclub Rijssen 5 krijgt volledig overwicht op het middenveld en drukt Hellendoorn met negen man terug in de eigen zestien. Pure powerplay. Mijn telefoon gaat. Appie. Geëmotioneerd hoor ik hem zeggen:

“Wat een trainer… wat een man… wat een fenomeen. GE-WEL-DIG!!!”

Ik hoor Appie snikken en hij hangt op.

In de zevende minuut is het raak: Sil Bosma, 1-0. Bam. Drie minuten later maakt Capitano Mattheüs de Jonge de 2-0 en een minuut daarna opnieuw Sil: 3-0. Het middenveld onder leiding van Yorick speelt geweldig, terwijl Nijkamp en Geert elke tegenaanval vakkundig om zeep helpen. Na twintig minuten verslapt de concentratie. Iedereen wil scoren en probeert in de zestien te zijn. Hierdoor kan Hellendoorn toch weer in de wedstrijd komen. Maar dan, in de dertigste minuut, besluit Sil, koning der hattricks, dat het er weer eens tijd voor is: 4-0. Bam, weer een hattrick. Door een moment net voor rust waar we staan te slapen, maakt Hellendoorn uit het niets de 4-1.

Na rust volgen de wissels: Artur, Randy en Jon Vos erin. Maar Sportclub Rijssen 5 komt niet scherp uit de kleedkamer en na tien minuten valt de 4-2 door geklungel achterin. Jammer. Maar dan is daar altijd een speler die het moraal weet op te krikken. Jon Vos. Met een vloeiende sleepbeweging en een bal achter het standbeen stuurt hij de rechtsback van Hellendoorn het bos in. Samen met een slim spelende Artur en hardwerkende Sil en Matthijs volgen de kansen voor Sportclub Rijssen 5 elkaar weer op. En omdat een hattrick tegenwoordig niet meer genoeg is, schiet Sil de 5-2 binnen en gooit de wedstrijd definitief op slot. Een sterke wedstrijd waarin Sportclub Rijssen 5 laat zien mee te doen om de prijzen. Het wordt nog een lang jaar met moeilijke wedstrijden, maar als je op dit moment in de competitie nog steeds niet verloren hebt, zegt dat wel wat.

Door deze uitslag staat Sportclub Rijssen 5 op een prachtige tweede plaats. Wanneer iedereen in de kleedkamer zit, loop ik richting mijn Fiat Multipla. Vanuit de kantine hoor ik ineens geschreeuw: “Wij staan bovenaan! Wij staan bovenaan!” Ik check snel de voetbalapp: DETO heeft verloren van SVZW. Sportclub Rijssen 5 staat eindelijk bovenaan de ranglijst. Ja ja, ook ik als journalistje mag het zeggen: wij staan bovenaan.

Ter hoogte van Excelsior zie ik twee mannen wachten bij mijn Fiat Multipla. Ze vragen of ik de journalist ben. Ik zeg: “Nee, ik ben maar een journalistje van Sportclub Rijssen.” De man vraagt of ik journalist wil worden bij het eerste elftal van Excelsior ’31. “Dat Sportclub Rijssen 5, dat is toch ook niks?” zeggen ze. Ik lach en zeg dat ze me niet kunnen betalen. Een van hen schuift me een blanco papier toe: “Vul maar in.” Ik begin keihard te lachen. Ik ben niet te koop. Het elftal waar ik nu voor schrijf heeft iets bijzonders, iets waar je bij wilt horen, iets wat je mee wilt maken.

Ik stap in mijn auto, laat de mannen verbaasd achter, sjook twee keer, draai de sleutel om, starten, lopen en draai de ramen open. Terwijl ik een donut trek op de parkeerplaats van De Koerbelt, schalt Ozzy Osbourne’s “All Aboard” uit de speakers. Terwijl ik al driftend de Multipla rondstuur, kijk ik de twee mannen aan en schreeuw ik luidkeels:

FORZA SPORTCLUB RIJSSEN 5!