JO15 met katterig maar trots gevoel na nederlaag

Gepubliceerd op: woensdag 4 maart 2026

Lees verder onder de foto

Vanavond dan de inhaalwedstrijd tegen AVC Heracles. Na de zeperd van afgelopen zaterdag was het tijd voor een reactie van de spelers. Het roer moest om van de leiders. Er moest gevochten worden voor de bal! Niet afwachten maar opeisen! Geen poot intrekken maar uitsteken! Bloed moet en pijn is fijn!

Ook wij als leiders besloten het anders te gaan doen. Geen 1-4-3-3 maar 1-4-4-2 op het veld. Na wat duidelijke instructies ging het de wei in. Uiteraard begonnen we onwennig door deze opstelling en ging er wel eens wat mis want AVC liet zien dat ze wilden winnen. Ze stonden 2 keer oog in oog met Elena maar we mogen haar dankbaar zijn dat ze weer net zo vaak weet te redden. Dan kruipen we alsnog gestaag richting de 16 van AVC en lossen het eerste schotje. Nu nog ongevaarlijk maar het was een opmaat naar meer. Het vertrouwen groeide en mede door ons vernieuwde middenveld bleken we knap aan elkaar gewaagd. Vova krijgt het na ongeveer 15 minuten weer op de heupen en gaat er over links vandoor en waar we denken aan een schot legt ie keurig breed op Lynn. 1-0. Het was lang geleden dat we voor stonden dus het werd knap gevierd. Het bleef een mooi schouwspel van beide kanten. Beide teams wilden voetballen en van beide kanten passie en strijd. Bij AVC liep op het middenveld ook een vechtertje( in de goede zin van het woord). Zijn fanatisme spatte er vanaf en hij sleepte zijn teamgenoten mee. AVC kwam er soms goed door en de 1-1 kwam dan ook niet helemaal uit de lucht vallen. Ze stroopten gelijk de mouwen op, drukten ons wat achteruit en de lat redde ons van een nieuwe achterstand. Hierna ging de storm wat liggen en gingen wij wat beter combineren. Wat zeg ik! We durfden te voetballen met strijd erbij en dan kunnen we tot mooie dingen in staat zijn. Het middenveld kan wat vrijer gaan voetballen En Rezz speelt Jared in en stapt weer op z'n brommer. Jared weer terug naar Rezz en ja hoor. Weer de voorsprong. 2-1! Het moet niet gekker worden. AVC laat zich niet uit het veld slaan en dringt aan zonder echt gevaar te stichten maar als een zeer hoge boogbal richting Elena gaat draait waarschijnlijk iemand aan de knoppen van de lichtmast want ze laat de bal zo over zich heen in de goal vliegen. Navraag bij haar toekijkende keeperstrainer maakte duidelijk dat er toch een rare curve in de bal zat bij het naar beneden komen. Gewoon domme pech dus maar wel 2-2. AVC ruikt bloed en drukt ons wederom richting de eigen 16 en bij de 2e uitbraak is een hard schot Elena helaas te machtig. De bal hobbelt achter haar de goal in en we staan achter. 2-3. De AVCers peppen elkaar nog een keer op en wij moeten zorgen dat we de koppies niet laten hangen. Gelukkig gebeurt dit niet maar tot de rust wordt er niet meer gescoord en zodoende kun je trots zijn op het vertoonde spel maar ja! Leg dat maar eens uit als je achter staat na zo'n eerste helft. Trek dit door team! De koppies stonden anders. Gretig zeg maar. Een brul toen ze de kleedkamer uitliepen.

Zo hebben we ze lang niet de 2e helft in zien gaan. Al snel is Jared erdoor maar zijn schuiver gaat net naast. Milan staat op een voor hem onbekende plek: rechtshalf maar gaf daar geen krimp en verzet bergen werk. Dat je het dan achterin makkelijker hebt is mee genomen maar Milan heeft snode plannen. Een goed afgemeten voorzet achter de verdediging van AVC bereikt Hamoud en die haalde verwoestend uit maar de knal zei genoeg. Het aluminium! We houden de druk erop en Jawel! Jared met een mooie bal in de lange hoek voor de 3-3. Een thriller is het deze wedstrijd. Weer eentje van AVC erdoor en alleen op Elena af. Leren we het nou nooit. Kom op meid, en ja, weer gered! Nog een keer AVC. Net naast. Dan een pegel van Jared over de keeper en ik tel hem al. Een tikkie tegen de onderkant lat en NEE!! weer terug het veld in. Hoe dan? We willen meer en blijven de bal hoog de 16 inpompen van AVC maar hun keeper wist daar wel raad mee. Dan een bal hoog over onze verdediging heen richting onze 16. Een verdediger erachteraan en ook dat baasje van AVC en die is feller en slimmer. Keeper en verdediger kansloos latend trekt hij de overwinning naar hun toe.3-4. Als een speler van ons achter die van een van AVC aangaat zien we zijn intentie en roepen al: niet doen!! maar te laat. Hij raakt de AVCer niet maar de intentie was overduidelijk. Terecht gele kaart en dus 5 minuten eruit. Hiermee benadeel je je eigen team en na zijn straf te hebben uit gezeten was er helaas te weinig tijd om het AVC echt lastig te maken waardoor we geen punten hebben maar donderdag met de training ongetwijfeld met een goed gevoel op het veld staan want dit was wel een overwinning op onszelf. Strijd geleverd en niemand in het ziekenhuis. Het kan wel! Op deze manier wachten ons nog mooie potjes. Komt dat zien.