Veni, vidi, vici

Gepubliceerd op: dinsdag 14 april 2026

Lees verder onder de foto

Hallo lezers, supporters en fans van het 5e elftal van Sportclub Rijssen. Als journalistje van het mooiste elftal van Nederland hierbij wederom een verslag van mijn hand. Naast journalist ben ik in mijn vrije tijd ook amateurhistoricus. Voordat we doorgaan met het verslag, wil ik u eerst meenemen langs een aantal historische uitspraken. Uitspraken die belangrijk waren en die, door de behaalde overwinningen, over honderd jaar nog steeds beschreven zullen worden.

Uitspraken zoals:

Julius Caesar: “De laatste stap is de meest beslissende; wie deze durft te zetten, wint de strijd.” (Slag bij Zela, 47 v.Chr.)

Alexander de Grote: “Wij staan op de rand van wat anderen onmogelijk noemen; één stap en het is van ons.” (Slag bij Gaugamela, 331 v.Chr.)

J. Zwiers: “We worden kampioen, punt uit.” (Kampioensjaar Sportclub Rijssen 5, september 2025)

Na deze korte geschiedenisles dan nu het verslag van Sportclub Rijssen 5.

Na de dubbele overwinning tegen DETO moesten er nog 9 punten worden behaald. Als journalist in deze positie ga je een relaxte week tegemoet. Ik besloot daarom maandag lekker door Oost-Nederland te rijden. Hup, de Fiat Multipla in en rijden maar. Ter hoogte van de Sahara bij Ommen zag ik twee ietwat gezette kerels lopen, met een blikje klok in de hand en zo’n 25 meter achter hen twee klagende gezinnetjes. In mijn achteruitkijkspiegel leek het alsof ik ze kende. Waren dat Van Eden en Brinks niet?

Later hoorde ik dat Brinks en Van Eden een wandeltocht hadden georganiseerd om wat calorieën te verbranden, die ze vervolgens bij de plaatselijke Italiaan in Ommen er weer dubbel en dwars bij hadden gegeten.

Op woensdag besloot ik mijn wekelijkse belronde te doen. Normaal gesproken bel ik Geert, maar dit keer dacht ik: laat ik eens een andere prominent van het elftal bellen, namelijk Peter.

Peter is een lokale bekendheid op tv. Hij heeft namelijk meegedaan aan First Dates en dit programma volledig “uitgespeeld”. Daarnaast schijnt hij ook aan De Sterkste Man van Nederland te hebben meegedaan. Van dat laatste programma zijn geen beelden, omdat hij eruit geknipt was. “Wel de kracht en de looks, maar geen conditie,” aldus de producent. Naast deze programma’s speelt Peter ook nog in reclamefilmpjes van kapper Joop. Misschien weet u nu wie hij is.

Ik vraag Peter hoe hij dit jaar beleeft. Hij vertelt dat dit zijn eerste jaar in een voetbalelftal is en dat hij zichzelf inmiddels heeft opgetraind tot 15 minuten “pure voetbalpower”. Als ik vraag of dat niet wat weinig is, legt Peter uit dat al zijn kracht in die 15 minuten eruit komt, als een soort Dragon Ball Z-kamehameha-moment.

“Hoeveel heb je er al gescoord?” vraag ik.

“Gescoord? Dat mag alleen Sil toch?” antwoordt Peter.

Ik leg hem uit dat het niet uitmaakt wie scoort, zolang de bal maar over de lijn gaat.

“Ooooooh, oké! Dan ga ik dat doen,” zegt Peter.

Ik wens hem succes en hang op.

Donderdag bel ik met Appie om de wedstrijd te bespreken.

“Nog 9 punten en we zijn er,” zegt Appie.

“Ja Appie, maar die komen niet vanzelf. Iedereen moet scherp zijn,” antwoord ik.

“Tja,” zegt Appie, “de meesten zijn in gedachten al kampioen.”

Hij waarschuwt voor Hellendoorn: een lastige ploeg waar het altijd spannend is. Hoewel we ze de vorige keer hebben overklast, blijft het oppassen. Op de vraag hoe hij de punten wil binnenhalen, zegt Appie: “De scheidsrechter omkopen, dat is het enige wat ik kan verzinnen.”

Blijkt dat hij €3251 aan collectegeld had opgespaard, geld dat hij opspaart voor bange momenten hij ging toch nooit naar de kerk gaat. “Goed plan, Appie,” zeg ik sarcastisch.

Qua selectie zijn alleen Michel, Mathijs en Thom nog geblesseerd. Mathijs lijkt binnenkort zijn rentree te maken, wat goed uitkomt, “Zo zijn Nick H en Leo zonder aanvraag midweeks op bedevaart/skivakantie naar Zell am See gegaan.” Iedereen heeft van mij een mail gehad dat alle verloven waren ingetrokken en dat alleen bij echte spoedeisende vakanties, zoals wat Suuske heeft, vrijstelling kan worden verleend. En deze twee hebben niks aangevraagd, dus: wissel”.

Maar er zijn ook nog leuke dingen gebeurd. Ik ben namelijk een platenlabel begonnen en heb verschillende artiesten des vaderlands gevraagd om bij mij te tekenen. En ik heb denk ik de eerste artiest al binnen. Uit het rijtje André Hazes, Willy Alberti, Johnny Jordaan presenteer ik u: Telstar Tinus.

Ik heb hem gevraagd om wat in te sturen. Nou, wacht maar, joh. Er komt mi een dikke polkahit aan. Die man is geniaal, wat een artiest. En als hij bij A.T.H. Record tekent, dan komen namen zoals Frans Duijts, Lucas en Gea en de Rapsodies er vanzelf achteraan. Wacht maar.”

Zaterdag, wedstrijddag. Toch wel een beetje kriebels in de onderbuik, maar dat konden ook de 14 halve liters zijn die ik de avond ervoor had gedronken tijdens de wedstrijd FC Twente tegen Volendam. Maar ja, dat wedstrijdje was voor de fun; vandaag ga ik weer mooi voetbal zien. Echt voetbal, met veel goals, strakke passes en combinaties waar PSV de hik van krijgt.

Op tijd mijn bed uit, want het veredelde jeugdteam van Hellendoorn 6 mag nog niet op de grote-mensentijd van 14:30 spelen. Dus om 10:00 uur weg uit huis, omdat we om 12:00 uur moeten spelen. In de Fiat Multipla 2.6 liter met centraal vergrendelingssysteem de snelweg op richting Hellendoorn. Als ik de snelweg af kom en Nijverdal binnenrijd, zie ik de Skoda van Jon voor mij rijden. In plaats van de navigatie aan te zetten, besluit ik de net door de RDW goedgekeurde zelfvolgfunctie van Fiat te gebruiken en Jon gewoon te volgen. Als ik alles uit handen heb geven aan de automatische piloot betekent dat je niet meer oplet en je in gedachten kunt verzinken, Dan merk ik ineens op dat we de parkeerplaats van Hulzense Boys opdraaien. Huh??????

In de auto voor me zie ik Geert helemaal uit zijn plaat gaan en ik besluit daar niet op te wachten en zelf maar naar Hellendoorn te rijden. Daar aangekomen zie ik dat de gehele selectie al buiten de kleedkamers staat te wachten. Ik kijk op de app welk veld we moeten hebben en kies wederom een strategische plek met overzicht in de bosjes.

Als 15 minuten later de spelers van Hellendoorn het veld op komen, hoor ik ze zeggen dat ze nog kans hebben op het kampioenschap. Wel schattig, denk ik bij mezelf, maar over 90 minuten zullen deze kereltjes wel een illusie armer zijn.

Met denderende beats betreden ook de spelers van Sportclub Rijssen 5 het slechte hobbelige veld van Hellendoorn. Appie zet de pionnen uit en de warming-up begint. Hier en daar zie ik Van Eden spelers aanspreken met aanvullende opdrachten. Als de scheidsrechter het veld op komt, zie ik hem nog een goedkeurend knikje aan Appie geven. Zou hij dan toch?

Sportclub Rijssen begint zoals gewoonlijk weer in de 4-5-1-opstelling, maar nu met Yorick en Leo controlerend en Ruud op 10. Martijn staat als verrassing op de rechterhalf.

Het begin van Hellendoorn is fel: strijdend voor elke bal en met goed inschuivende spelers en harde tackles weten ze veel tweede ballen op het middenveld te winnen. Daar waar mijn helden van Sportclub 5 nog niet echt een antwoord op hebben, zie ik dat Van Eden na 35 minuten Martijn wisselt voor Van der Vlist.

Deze wissel was bijna een gouden, want na een goede lange bal van Geert haalt Sil de achterlijn en trekt hij de bal voor. Een opkomende Tymen krijgt de bal op een presenteerblaadje, maar maait voor open doel over de bal heen. Is het dan zo’n dag? Nee toch?

Twee minuten voor het einde is het dan toch raak. U raadt het al: Sil Bosma maakt zijn 39ste doelpunt, een heel belangrijke treffer. Hierna blaast de goed fluitende scheidsrechter af voor de rust: 0-1.

In de tweede helft is het Wessels, die voor Leo in de ploeg is gekomen, die de lijnen op het middenveld moet uitzetten.

Hierna zie ik het slechtste begin van een tweede helft dat ik dit seizoen heb gezien. Ballen over twee meter die niet aankomen; paniek en slordigheden volgen elkaar op. Als er dan een bal door het midden zomaar in de voet van iemand van Hellendoorn wordt geschoven, is het raak: de buitenspeler schuift de bal netjes langs Davey en de stand is gelijk, 1-1.

Aan de kant gaat Van Eden uit zijn plaat en hij laat mensen warm lopen. Sportclub Rijssen 5 is het even helemaal kwijt. Wat zou dit toch zijn? Spanning, kampioenskoorts of gewoon laksheid?

Over en weer worden ballen ingeleverd bij de nog steeds goed voetballende Hellendoorners. Deze weten door middel van strakke een splijtpass de spits te bereiken in de zestien. Geert is het zat en grijpt in. De spits valt en iedereen kijkt naar de scheids. De scheids kijkt naar Appie. Appie knikt en de scheids schreeuwt: “Doorspelen, niks aan de hand!” Collectegeld goed besteed, volgens Appie.

Dit was een wake-upcall voor Sportclub Rijssen 5. En dan zie je in een kampioensjaar dat er mensen opstaan. De enige die het hele seizoen al met kop en schouders boven de rest uitsteekt: Ruud. Hij krijgt de bal in het vijfmetergebied en frommelt hem langs de keeper: bam, 1-2. Heel belangrijk.

Ineens is Sportclub Rijssen wakker; de beer is ontwaakt. En als ik dat zeg, dan bedoel ik natuurlijk ook Sil, die de bal op de buitenkant van de zestien krijgt en deze vakkundig langs een paar spelers heen dribbelt en inschiet, maar de keeper duikt boven op de bal. Sil neemt hier geen genoegen mee en schiet de bal onder de keeper vandaan: bam, 1-3.

Maar de scheidsrechter heeft de fluit al ter mond genomen en kijkt naar Appie. Appie schudt nee en de beste man fluit en geeft het doelpunt. Dames en heren, nummer 40: de beer uit Maarsen, weergaloos.

Dan zie je dat het geloof wegzakt bij de ploeg uit Hellendoorn. Al scheldend op de goed fluitende scheidsrechter geven ze het ook bij de dug-out van Hellendoorn op. Ik zie Van Eden nog een paar wissels klaarmaken. Zie ik het nu goed: is dit nu Peter de Vos die zich klaarmaakt voor 10 minuten?

Als een blanke Edgar Davids op steroïden staat Peter klaar om erin te komen. Ruud verlaat het veld, Peter zwiert als een jonge hinde de wei in. Je ziet de spelers van Hellendoorn denken: wie is deze halfgod?

En dan, dames en heren, het moment van de wedstrijd: Peter is amper 15 seconden in het veld en krijgt een pass in de diepte. De spieren in de bovenbenen beginnen te werken en Peter komt op snelheid. Hij haalt de bal, kapt een tegenstander uit en verlegt de bal naar de andere kant van het veld op Daan, die de bal hierna strak voorzet.

En dames en heren: wie staat daar bij de tweede paal? Ja Zeker, Onze Peter, die mij dinsdag nog beloofde te scoren. Hij staat amper 45 seconden in het veld. Geweldig. Tel de seconden maar op en beeld jezelf in dat deze man 90 minuten gaat maken.

De zeer goed fluitende scheidsrechter fluit voor het einde van de wedstrijd en met een 4-1 eindstand dendert de Sportclub Rijssen 5-express op een kampioenschap af. Nog 6 punten en het onmogelijke is gedaan.

Dames en heren, lezers, supporters en ander gepeupel: dit gaat niet meer fout. Nog 6 punten voor het zover is. 9 mei, maak dan uw agenda leeg en kom om 14:30 uur naar De Koerbelt in Rijssen om met eigen ogen dit wonder te komen aanschouwen.

En om in de woorden van een groot strateeg te blijven:

Veni, vidi, vici.

(De slag om Hellendoorn, het journalistje 2026)