De profetie

Gepubliceerd op: dinsdag 7 april 2026

Lees verder onder de foto

Ja dames en heren, daar zijn we weer. U raadt het al: wederom een verhaal van het journalistje, wederom 10 minuten van uw kostbare tijd, wederom een verhaal over de helden van het vijfde en wederom hebben ze gewonnen (anders zou ik natuurlijk niet schrijven).

Nou, daar gaan we dan maar weer.

Toen ik woensdagavond mijn vertrouwde belrondje deed en met Geert belde, vertelde Geert mij dat het bijna niet meer verkeerd kan gaan. Vertrouwen in de profetie van Koblenz. Ja, want vorig jaar, tijdens het teamweekend 2025, hebben de heren van het 5e elftal van Sportclub Rijssen twee professionele tourguides ingehuurd om zodoende alle weetjes van Koblenz te ontdekken.

Volgens Geert werden de alom bekende Jan und der AR 100% Profi Tours ingehuurd en vertelden deze tourguides alle verhalen en weetjes van de stad. Belangrijke monumenten zoals der Rein Rucker, das Hous ten Brinkus en Spiejebatje passeerden de revue. Echter bleef er slechts één verhaal hangen. Geert begint te vertellen:

In het seizoen 1825/1826 was er bij de plaatselijke voetbalclub Sportclub Koblenz een 5e team. Voetballend in de laatste regionen hadden ze het jaar ervoor bijna alles verloren. In het seizoen ervoor waren er inkopen gedaan en had het 5e team een Poolse trainer, een Oost-Duitse conditietrainer, één nieuwe centrale verdediger, twee nieuwe middenvelders, een nieuwe spits en ook een Peter die na 10 minuten zijn longen eruit kostte. Maar het belangrijkste was wel dat er een nieuwe keeper aangetrokken was; de oude keeper ging grasmaaien en caravans stallen.

De woorden van de trainer aan het begin van het jaar waren: “Dit kan nog wel eens een mooi seizoen worden. Bestel de platte wagen maar.” En wat denk je? Het 5e team van Sportclub Koblenz werd in het seizoen 1825/1826 kampioen.

Drie dagen feest werd er in de stad afgekondigd. Al zuipend en feestend ging het team ten onder aan het geluk. De Tank-Jan van Koblenz zoop zich een slag in de rondte. De Tymen van Koblenz had een soa opgelopen die voor het laatst in 1343 in Lissabon gezien was. De Koblenz-Leonard brabbelde wat in het Russisch en liet zich vollopen. Mathijs had zijn hoogtevrees overwonnen door de tetten van Schwester Pongers te beklimmen en adviseur van de paus Appius Trarmsel heeft drie dagen lang in een string, al juichend, rondjes rond het stadhuis gerend, om telkens bij het raam van de burgemeester Martin Soeskéé zijn tampeloeres uit de broek te halen, met de woorden: “Kiss my champion balls.” Nadat de rust was wedergekeerd, vatte de conditietrainer Henny Koblenz alles samen met de woorden: “Wat n’en mooie daag’n.”

“Wat een verhaal,” zeg ik tegen Geert. “Als dit de profetie is, dan hoop ik dat de stad Rijssen is opgewassen tegen het feest wat er dan uit voortkomt.”

“We zullen zien,” zegt Geert. “Eerst maar eens winnen van DETO.”

Ik zeg tegen Geert dat hij hier toch niet zenuwachtig voor hoeft te zijn. Geert snauwt mij toe dat dit dus het probleem is: dat we, als we dik gewonnen hebben, makkelijk gaan denken.

“Wij als Sportclub Rijssen 5 mogen nergens makkelijk over denken. Niks komt vanzelf, overal voor strijden.”

En Geert gooit boos de telefoon op.

Als ik zaterdag contact met Appie opneem om de wedstrijd te bespreken, hoor ik dat de voorbereiding voor de wedstrijd slecht was. Volgens Appie begint het al met Martin van Suuske, die midden in het seizoen met zijn broer een of andere pensionado-trektocht door de Schotse Hooglanden inplant. Volgens Appie waren er helemaal geen pensionado’s, maar alleen maar Schotse vrouwen van rond de 25 die wulps rond twee zestigers stonden te dansen. Op de vraag of Appie jaloers was, volgde er stilte.

“Ze denken er veel te makkelijk over. En DETO, dat vorige week billenkoek heeft gehad? Nou, ga er maar van uit dat die wel klaarstaan en wel gemotiveerd zijn,” zegt Appie.

Als ik in de Fiat Multipla naar Vriezenveen rijd, word ik op de Westermaatweg nog ingehaald door zo’n asociale Tesla-boer. Al vloekend en tierend kom ik de parkeerplaats oprijden bij DETO en zie ik Appie uit die Tesla stappen.

Samen met Van Eden en Brinks lopen ze naar de ingang. Ik besluit nog even te blijven zitten en zie dat de auto’s van het 5e team van Sportclub Rijssen één voor één binnenkomen.

Als de heren zich hebben omgekleed en het veld op komen voor de warming-up, besluit ik uit mijn bolide te kruipen en de bosjes op te zoeken. Al met al zie ik een strakke warming-up. Op het veld zie ik bij DETO vier andere gezichten: de keeper, nummer 17 en nog twee heren. In de gaten houden dus.

Als de wedstrijd begint, zie ik op de goed gevulde reservebank van Sportclub Rijssen 5 iedereen met een A4’tje zitten. Navraag via de app met Appie leert mij dat, omdat coach Van Eden nog wel best wat open deuren intrapt per wedstrijd, er een open-deuren-bingo was georganiseerd en Van Eden dit niet echt kon waarderen.

Als de wedstrijd begint, zie ik dat het niet goed is. Een slap begin van de heren van Sportclub Rijssen. De tweede ballen werden niet gewonnen, lijnen werden niet gelopen en duels niet gewonnen. Coach Van Eden begon steeds harder te schreeuwen en ook Geert liet steeds meer van zich horen. Na een minuut of 10 was het onoverkomelijke daar: DETO weet door middel van een lange bal de nog overgebleven snelle buitenspeler te bereiken. Deze weet door twee snelle bewegingen de bal toch voor te krijgen en een goed inlopende speler van DETO loopt de bal knap binnen. O, nee… toch 1-0. Zat eraan te komen.

Langs de kant zie ik Van Eden zenuwachtig heen en weer lopen. De geblesseerde Leo roept iets van “bingo” en Van Eden flipt uit de pan. “Pleur op met je bingo, gvd!” De wedstrijd gaat verder met een 1-0 achterstand, dat betekent dat er nu wel uit een ander vaatje moet worden getapt.

Sportclub Rijssen weet de wedstrijd iets te kantelen en krijgt meer overwicht op het middenveld. Maar regelmatig weet de goed spelende nummer 17 eronderuit te voetballen en zo steeds gevaarlijk te worden. Door een defensieve wissel op het middenveld, waarbij Ruud in het spel wordt gebracht, krijgt Sportclub weer meer grip en kunnen de spitsen Sil en Jordy in stelling worden gebracht.

Normaal scoren ze er dan lustig op los, ware het niet dat DETO ook een nieuwe keeper had laten invliegen. En wat voor één: de beste man vloog met katachtige reddingen van hoek naar hoek en achter elkaar werden schoten van Sil en Jordy gepareerd. Toen hij na een strakke aanval ook nog een zuiver doelpunt van een invliegende Ruud uit de kruising viste, zag je het 5e elftal denken: dit kon nog wel eens een moeilijk middagje worden.

Uit die kans kwam een corner voort. Bij corners gaat de aandacht van de tegenpartij meestal naar Ruud. Deze afleiding werkte goed, want de bal werd door Daan strak aangesneden en terwijl er drie verdedigers om Ruud stonden, stond Jordy vrij om de 1-1 in te koppen. BAM. Als we die Jordy toch niet hadden.

Verder houdt de keeper de ene na de andere bal uit zijn doel en de goed fluitende scheidsrechter fluit voor de rust.

Na de rust zie ik een paar wissels worden doorgevoerd. Kleine omzettingen om over de vleugels meer snelheid te krijgen. En dat werpt zijn vruchten af, want na 10 minuten in de tweede helft is het Sil die door middel van een scrimmage voor de goal alert is en de bal om de keeper in de korte hoek weet te spelen. Bam, 1-2.

En als dan de beer uit Maarsen op stoom is, dan dendert hij door. Vijf minuten daarna wordt via een goede één-twee met Jordy de bal haarfijn weer voor de voeten van Sil gelegd en deze weet de bal langs de goed keepende keeper te spelen. Hoppa!

Hierna krijgen we een fase waarin de kansen over en weer gaan. Ook DETO begint op de deur te kloppen.

Aan de zijkant worden de wissels voorbereid en met een 3-1 stand is dat te doen. Als daarna ook een speler van DETO nog een gele kaart krijgt, zou je denken dat het gespeeld is.

Als dan de laatst overgebleven snelle buitenspeler toch weer de bal in bezit krijgt en hij drie man uitdribbelt en daarna de bal aan een vrijstaande speler geeft die de bal in de vrije hoek schiet… normaal zit zo’n bal erin. Maar Sportclub Rijssen 5 heeft Van der Vlist. Deze dook als een keeper met een katachtige reflex de bal uit de rechteronderhoek. Wat een redding. Wel een gele kaart en een penalty, maar wat een redding.

De penalty gaat erin, maar het schijnt dat als Davey zijn pink niet krom had staan, hij hem had gepakt.

Met 10 tegen 10 en een 3-2 stand begint DETO te drukken. Als wederom de snelle buitenspeler de bal krijgt, is Geert het zat. Vorige week torpedeerde hij al iemand en nu weer: botsing, val… penalty. Ja hoor.

Davey kijkt de nummer 9 in de ogen. Met 11 penalty’s waarvan hij er 9 heeft gestopt, straalt hij vertrouwen uit. De bank niet: samengeknepen billetjes.

De nummer 9 legt aan. Bal naar de hoek. Davey duikt… en pakt hem klem. BAM. Nog steeds 2-3.

Kort daarna loopt Randy de spits ondersteboven en krijgt ook geel. 10 tegen 9.

Na een lange bal van Geert is het Sil die op goal afgaat en de wedstrijd in het slot gooit:, 2-4. Weer een hattrick. Dit breekt DETO en de wedstrijd bloedt dood.

Een zwaar bevochten overwinning voor het 5e, maar wel drie punten. Hele belangrijke.

Want het schijnt dat het kampioensfeest wordt gehouden op 9 mei, tijdens de wedstrijd tegen PH 9. Door deze overwinning zijn er nog 10 punten nodig om kampioen te worden.

10 punten om de profetie van Jan und der AR uit te laten komen.

Dus pak uw agenda erbij: zaterdag 9 mei 2026 om 14:30 uur op De Koerbelt. De wedstrijd van het jaar. Supporters en sponsors: u bent van harte welkom om dit epos te aanschouwen.

Trots, groots en vereerd ben ik dat ik als journalistje dit jaar bij dit team mag zijn.

Grazie mille.

Forza Sportclub 5.